Nowotwór pęcherza moczowego

pisuary

Rak pęcherza moczowego jest najbardziej powszechnym nowotworem układu moczowego w naszym kraju. Przeczytaj, jakie są jego objawy, sposoby wykrywania, rodzaje oraz jakie są metody jego leczenia.

Objawy

Podstawowym objawem raka pęcherza moczowego jest pojawianie się krwi w moczu, czyli tak zwany krwiomocz. Choć zazwyczaj nie towarzyszą mu żadne inne objawy, to jednak zdarzają się wyjątki. Możliwe jest wystąpienie podrażnienia dolnych dróg moczowych, potrzeba częstego oddawania moczu i ból towarzyszący oddawaniu moczu.

Wykrywanie

W ramach diagnostyki należy wykonać badanie ultrasonograficzne dróg moczowych. Dodatkowo w razie wątpliwości pomocne jest badanie ultrasonograficzne dróg moczowych. Inne badania wykonywane we wstępnym wykrywaniu to: cytoskopia, urografia oraz badanie cytologiczne osadu moczu. Dzięki nim można stwierdzić lub wykluczyć wystąpienie nowotworu pęcherza moczowego. Kolejnym etapem jest ustalenie stopnia zaawansowania schorzenia i stopnia jego zróżnicowania. W tym celu pacjent jest poddawany zabiegowi elektrosekcji przezcewkowej. Dodatkowo można wykonać RTG klatki piersiowej, badanie izotopowe kości, uronografię, a także tomografię komputerową.

Rodzaje

Rozróżnia się rodzaje nowotworu pęcherza moczowego:

  • postać powierzchowna raka pęcherza moczowego,
  • postać naciekającej mięśniówki pęcherza moczowego.

Pierwszy rodzaj dotyczy większości pacjentów, bo aż 75 procent.

Leczenie

Wybór metody leczenia zależy od rodzaju raka, stopnia zaawansowania guza i stopnia jego złośliwości histologicznej. Do podstawowych metod zalicza się usunięcie guza razem z nerką, czyli tak zwana radykalna nefrektomia. Jednak nie gwarantuje ona pełnego wyleczenia, a u części pacjentów choroba wraca w postaci przerzutów do płuc i kości. Alternatywną metodą leczenia jest immunoterapia z użyciem interferonów i interleukin, jednak one przynoszą efekty jedynie w niektórych przypadkach. W sytuacji zaawansowanej choroby zazwyczaj są mało skuteczne.

Leczenie nowotworów górnych dróg moczowych, jak i dolnych dróg moczowych, jest bardzo problematyczne. Często wymagają usunięcia nerki i całego moczowodu, a pacjenci nawet po przebytej operacji powinni pozostać w stałej opiece urologiczno-onkologicznej, gotowi na podjęcie leczenia uzupełniającego.